Mijn verhaal dateert al van 23 jaar geleden, maar staat nog in mijn geheugen gegrift. In 1984 kreeg ik een algeheel onderzoek, destijds in het Academisch Ziekenhuis te Groningen. Zo ook een mammografie. Een paar dagen later werd ik thuis gebeld, of ik de dag daarop naar het ziekenhuis wilde komen.

Daar werd mij medegedeeld door een vrouwelijke arts, of er kanker in de familie zat, ja zei ik, mijn oma had borstkanker, maar die is 91 jaar geworden. Er is een vlekje geconstateerd op uw linkerborst. Binnen een week krijgt u een oproep, of wij een borstbesparende operatie doen, of dat uw borst eraf moet, dat kan ik nog niet beoordelen. De communicatie ontbrak totaal.

Ontdaan ben ik huiswaarts gekeerd, van alles speelt dan door je hoofd. Ik ben naar mijn huisarts gegaan, en heb hem medegedeeld, dat ik wat er ook zou gebeuren, ik niet meer terug ging en een second opinion wilde hebben. Die heb ik gekregen in een ander ziekenhuis, alsook een bioptie. Minuten leken uren te duren. De arts was heel begripvol en aardig, na een uur te hebben gewacht op de uitslag, kon ik wel juichen, er was niets gevonden.

Dit alles is 23 jaar geleden, maar de impact, van de eerste arts zal ik niet vergeten. Als ik naar de eerste arts had geluisterd, had ik wellicht onnodig een operatie ondergaan. Luister goed naar jezelf is mijn advies.

Maria

<<Terug