Langer leven om te lijden? (02/08/2008)

Jannes Koetsier

Het Boek

Second Opinion

voorkommedischemissers.nl

Checklists

Langer leven om te lijden? (02/08/2008)

Woensdag 03 September 2008 22:06

Langer leven om te lijden?

Soms vind ik onze waarden en normen vreemd. Balkenende ook?

Artsen houden oude mensen kost wat kost in leven. EHBO-ers en ambulance-verpleegkundigen reanimeren je zelfs als je een "niet-reanimeren-badge" draagt. De hartstichting keurt dat goed. Zonder een op tijd door de patiënt getekende verklaring kun je als kinderen vaak niet voorkomen dat je zieke ouder wordt doorbehandeld, hoewel je weet dat hij de dood verwelkomt.

Het leven is heilig volgens onze normen. De medisch-farmaceutische industrie tiert daarop welig. Beleid om 20 verkeersdoden minder te hebben mag miljoenen kosten. Alle ouderen moeten beta-blokkers en cholesterol pillen slikken, omdat ze dan statistisch gemiddeld een half jaar ouder worden. Dit kost de samenleving miljarden.

En dat allemaal vanwege de onuitgesproken norm dat de dood zo vreselijk is. Zonder dood toch geen leven? Waarom denken en praten we zo eenzijdig of liever niet over de dood?

Ondertussen worden demente lastige ouderen in verpleeghuizen soms mishandeld (geslagen of hardhandig gemanipuleerd) door gebrekkig opgeleid en begeleid personeel dat het te druk heeft en in machteloosheid tot woede komt. Overheid en leiding van de verpleeghuizen zijn druk met rapportages en andere bureaucratie.

Wie o wie van de politici en beleidsmakers durft deze gedachtenwisseling aan en dan tot andere prioriteitstellingen te komen????

<<Terug

Reacties (5)

Een vraag uit het hart gegrepen.Immers, zelfs een eigen verklaring dat men in een bepaalde situatie niet meer behandeld wenst te worden geeft geen enkele garantie dat men die (dringende) wens ook zal gaan respecteren.Daarbij valt het mij op na bijna 65 jaar van leven dat het vooral de gelovigen zijn die voor een ander wensen te bepalen wat ondragelijk leiden is terwijl; ondanks het feit dat die gelovigen een paradijs denken te mogen verwachten zijzelf de grootste angst hebben om eens dood te gaan.Zelfs onze Jannes wenst geen antwoord te geven op de vraag of een aantal ampulen insuline in één keer spuiten een zachte of een pijnlijke dood geeft.In vroeger tijden waren het vooral diegene die zelf in de verpleging zaten aan vesperax (allang een verboden middel) konden komen en daarmee hun leven konden beëindigen.Ik vermoed zelf dat insuline ook een zacht inslapen voor eeuwig garandeerd en dan is de diabeet toch sterk in het voordeel.Hij mij ten goede; IK heb geen enkele behoeft om uit dit leven te stappen want ik ben niet depressief o.i.d.Wanneer men mij vraagt hoe het met mij gaat dan antwoord ik altijd met: "Une bonne santé, mais manque de monnée" oftewel: een goede gezondheid maar slecht in het geld.De dood wekt bij mij dus geen angst op!En aan de lezers: "Wees vooral voorzichtig met oversteken!Grootvader

Jannes,Ik ben met je eens dat iedereen bij vol verstand het recht om zelf te beslissen over zijn dood; dat geldt ook voor ouderen. Als ik het leven niet meer zinvol vind, wil ik daar afscheid van kunnen nemen.Maar het omgekeerde is ook waar: als ik wil doorleven,heeft niemand het recht om mij dat te ontzeggen. Ook niet als de, daarvoor benodigde, zorg veel geld kost! Geld dat wij gedurende ons werkzaam leven in grote hoeveelheden voor anderen hebben opgebracht.Ik bespeur zolangzamerhand in de maatschappij een tendens om van die dure oude mensen, die economisch niet langer nuttig zijn, af te komen. Opruimen dus, want ze worden te duur.Nog even en je verzorging is gegarandeerd tot b.v. je 75e; ben je er dan nog dan mag je kiezen: of een zelfmoordpil of zelf voor de zorgkosten opdraaien.Dat is niet de maatschappij die ik voorsta. Ik eis van de Overheid fatsoenlijke zorg, hoe oud ik ook ben, totdat ik vanzelf doodga of er zelf voor kies om er uit te stappen.De dure ontwikkeling van medicijnen is echter meer een kwestie van een wetenschappelijke behoefte. De mens wil weten hoe alles werkt en hoe je het kunt beïnvloeden. En als dat leidt tot een medicijn, waardoor ik langer kan leven, mits ik daarvoor kies, is dat prima.Kortom, ik ga voor zelfbeschikking en accepteer niet dat de maatschappij daar paal en perk aan stelt!

Toch klopt het niet helemaal. Hier in Zoetermeer wordt je in het verpleeghuis NIET gereanimeerd. Ook niet als je uitdrukkelijk WEL gereanimeerd wilt worden. Als je onverhoopt, per ongluk, naar het ziekenhuis MAG van het verpleeghuis REC dan krijg je standaard een NIET REANIMATIE brief mee. De "arts" tekent die voor het gemak maar even zelf ipv de familie. De patient of de familieleden weten daar niets van af. Immers vader/moeder/opa/oma moet WEL gereanimeers worden. Tegen de tijd dat ze er achter komen is het al te laat.

Ik vind het een schande als een arts tegen de wens van betrokkene en familie beslist dat niet gereanimeerd moet worden.

Wat koop ik daarvoor Jannes als ze het gewoon doen en vervolgens een kwaliteit van leven krijg waar lijden ondraaglijk is en relaties door verbroken raken, dat is namelijk wel wat er ook kan gebeuren en waarvan ik uit eigen ervaring weet dat het gebeurt. Je kan dan klagen tot je een ons weegt, naar de tuchtrechter of rechtbank voor een schadeclaim, het leed is geschied.Beslissen over je eigen leven is een prive aangelegenheid en niet een beslissing die van hoger hand bepaald wordt...Dan nog een reactie op Rob hierboven. Ouderen hebben onze maatschappij opgebouwd, ze verdienen het niet hoe respectloos er momenteel met hen wordt omgegaan in de zorg.Ik deel je analyse overigens over geweld in de zorg niet.Hoe ik dat wel zie hou ik nog even voor mijzelf.Voorts deel ik de ervaring die Dikkie uit, echter die is een andere plaats en ander verpleeg - en ziekenhuis.Toen mijn moeder werd opgenomen, werd er niets gevraagd over reanimeren, ze deden het standaard niet!!! En in het verpleeghuis werd hetzelfde verteld. Of dat bij ander patienten ook zo gaat weet ik niet.Wel weet ik dat er meer verpleeghuizen zijn waar een niet reanimeer beleid zonder overleg wordt opgelegd.

yvComment v.1.18.4

LAST_UPDATED2