Mijn zoon is 13 jaar en al van jongs af aan heeft hij een voorkeurshouding (hoofd iets scheef) en een schouder die wat hoger is dan de ander. De laatste jaren werd ook het verschil in grootte van linker- en rechterribbenkast duidelijker. Om ons te verzekeren ervan dat de organen genoeg ruimte hebben, hebben ze (op ons verzoek) een X-thorax foto gemaakt vorige maand. Daaruit kwam inderdaad het opvallende verschil naar voren, maar verder gee n scoliose. Omdat mijn zoon fysiotherapie heeft voor zijn houding, stelde ik voor om foto's te maken van schouder en nek om te kijken of zijn houding misschien te maken had met z'n bouw. De dokter stemde meteen in en schreef een verwijsbrief voor CWK en li- en rechterschouderfoto's. Op dat moment heb ik me helemaal niet gerealiseerd dat röntgenfoto's alleen maar in uiterste nood genomen mogen worden en dat het schadelijk zou kunnen zijn. Van te voren nog nagevraagd bij de radiologie-afdeling of het geen probleem was voor hem en ze verzekerde me dat het geen kwaad kon en onder de toegestane dosis was. Ik ging er op dat moment vanuit (als leek) dat 3 foto's zouden volstaan en ik twijfelde eerlijk gezegd wel of ik de foto's moest laten nemen en of er wel een duidelijk conclusie uit getrokken kon worden. Uiteindelijk toch met m'n zoon gegaan (na geruststellende woorden van de afd.). Toen bleek dat er uiteindelijk 8 (of 9 weet ik niet meer precies) genomen werden, ben ik me helemaal rot geschrokken. 2 foto's zijn ook opnieuw genomen, omdat ze niet helemaal gelukt waren. Ik heb nu een gigantisch schuldgevoel en loop met een knoop in m'n maag, omdat ik achteraf denk dat het afwegen van het nut van de foto's en de schadelijkheid niet goed gedaan is. Nu vind ik dat mijn dokter in gebreke is gebleken door mij niet goed voor te lichten over het aantal foto's en de afwegingen die gemaakt moeten worden voordat je foto's laat nemen. Ik kan het maar niet van me afzetten. Je wilt het beste voor je kind en nu heb ik hem onnodig blootgesteld aan die stralingen.

Linda